Καλώς ήρθατε στη Ζαγάλισα!    *    Η φωνή των Πομάκων    *    Η Παλαιότερη Πομακική εφημερίδα (από το 1997)    *    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΜΑΚΟΙ!    ΝΕΣΜΕ ΜΠΑΧΤΙΑΡ ΟΤΙΣΜΕ ΠΟΜΑΤΣΙ!     NE MUTLU POMAKIM DiYENE!

Θερμή παράκληση! Κατά την ηλεκτρονική αναδημοσίευση οποιουδήποτε περιεχομένου να αναγράφετε την πηγή με ενεργό σύνδεσμο προς το zagalisa.gr. Ευχαριστούμε

Ρατσισμός

Το πεδινό χωριό Λύκειο ν_ ΡοδόπηςΤο χωριό Λύκειο στο νομό Ροδόπης είναι ένα από τα πολλά πεδινά χωριά στα οποία έχουν κατέβει από τα ορεινά οι Πομάκοι εδώ και δεκαετίες. Ο κάμπος της Ροδόπης έχει κυριολεκτικά πλημμυρίσει από Πομάκους, οι οποίοι δέχονται καθημερινά τον τουρκικό ρατσισμό από τους απλούς, αλλά φανατισμένους τουρκοφανείς χωρικούς. Οι τουρκοφανείς δεν μπορούν να ανεχτούν την πομακική γλώσσα, τα έθιμα των Πομάκων και τους αποκαλούν υποτιμητικά «παλιοπομάκους». Για αυτό και οι δικοί μας άνθρωποι από την καταπίεση και επειδή υπάρχει η γνωστή αδιαφορία από την ελληνική κοινωνία, ντρέπονται και αναγκάζονται να μιλάνε τα Πομακικά μόνο μέσα στο σπίτι και προσπαθούν να προσαρμοστούν σε πρότυπα ξένα προς αυτούς. Η Ζαγάλισα με μια σειρά άρθρων θα αποδείξει την υπεροχή του πομακικού πολιτισμού έναντι των τουρκοφανών της Ροδόπης, καταρρίπτοντας έναν ακόμη μύθο του τουρκικού εθνικισμού στην Ελληνική Θράκη.

 
Πριν από 35 – 40 χρόνια άρχισαν να κατεβαίνουν Πομάκοι, που προέρχονται κυρίως από την κοινότητα Κέχρου, αλλά και από τον Έβρο, στο χωριό Λύκειο, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τις Σάπες. Οι άνθρωποι μας ήταν πολύ εργατικοί: πολλοί άντρες πήγαιναν στην Αλεξανδρούπολη ως τεχνίτες και μάστορες, ενώ οι γυναίκες ασχολούνταν με την καλλιέργεια του καπνού. Αντίθετα, οι τουρκοφανείς άνδρες του Λυκείου, περνούσαν πολλές ώρες πίνοντας ρακί στα καφενεία, ενώ οι γυναίκες (που τις αποκαλούσαμε χανούμισσες) ήταν μάλλον τεμπέλες και δεν ασχολούνταν με κάποια εργασία. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν ήξεραν να καλλιεργούν λαχανικά παρ’ όλο που το έδαφος στον κάμπο είναι γόνιμο, αλλά πήγαιναν στο παζάρι των Σαπών από Παρασκευή σε Παρασκευή και αγόραζαν τα αναγκαία. Αντίθετα, οι Πομάκισσες, που μέχρι τότε ζούσαν στα ορεινά - όπου το έδαφος δεν ευνοεί πολύ τους λαχανόκηπους, ήξεραν και φύτευαν όλα τα κηπευτικά και ιδίως τη ντομάτα και το κρεμμύδι.
Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου