Καλώς ήρθατε στη Ζαγάλισα!    *    Η φωνή των Πομάκων    *    Η Παλαιότερη Πομακική εφημερίδα (από το 1997)    *    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΜΑΚΟΙ!    ΝΕΣΜΕ ΜΠΑΧΤΙΑΡ ΟΤΙΣΜΕ ΠΟΜΑΤΣΙ!     NE MUTLU POMAKIM DiYENE!

Θερμή παράκληση! Κατά την ηλεκτρονική αναδημοσίευση οποιουδήποτε περιεχομένου να αναγράφετε την πηγή με ενεργό σύνδεσμο προς το zagalisa.gr. Ευχαριστούμε

Λαϊκή Παράδοση

     Τα ήθη και έθιμα του παραδοσιακού γάμου αναβιώνουν οι Πομάκοι της οροσειράς της Ροδόπης (στην βουλγαρική πλευρά).Έναν τέτοιο γάμο απαθανάτισε και ο φωτογράφος Νικολάϊ Ντοϊτσίνοφ στο πομακικό χωριό Ντραγκίνοβο.

     Η νύφη έφτιαξε το πρόσωπο της με την τεχνική της «γκελίνα», της βαφής δηλαδή του προσώπου που είχαν οι Πομάκοι στο γάμο. Αυτή η βαφή συμβολίζει την αγνότητα της νύφης.

     Τα έθιμα που αφορούν τον πομάκικο γάμο είναι πολλά και μερικά εξ αυτών μοναδικά. Εμείς θα παρουσιάσουμε στο φύλλο αυτό λίγα μόνο για να δώσουμε μία εικόνα στον αναγνώστη για το πως παντρεύονταν στα παλιότερα χρόνια οι Πομάκοι.
     Αν κάποιο παιδί ερωτεύονταν μία κοπέλα, δεν πήγαινε ο ίδιος να τη ζητήσει σε γάμο, αλλά ο πατέρας του ή κάποιος στενός συγγενής, συνοδευόμενος από λίγες γυναίκες, συνολικά 3 – 4 άτομα. Οι γονείς της κοπέλας μερικές φορές δεν έλεγαν κατευθείαν «ναι» αλλά έλεγαν «να μαζέψουμε πρώτα τα καπνά και ύστερα να ξαναμιλήσουμε» ή «ελάτε του χρόνου να τα ξαναπούμε» ή μερικές φορές αρνιόντουσαν να γίνει ο γάμος. Για αυτό το λόγο πολλές φορές τα νεαρά παιδιά «κλέβονταν» γιατί φοβόντουσαν αυτήν ακριβώς την άρνηση των γονιών. Μερικές κοπέλες μάλιστα από το φόβο μήπως άλλη κοπέλα τελικά της πάρει τον αγαπημένο της, πίεζε το αγόρι να την κλέψει. Όταν γινόταν αυτό, οι δύο οικογένειες συνήθως δεν μιλιόντουσαν μεταξύ τους αλλά μετά από ένα διάστημα συμφιλιώνονταν.
 

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου