Καλώς ήρθατε στη Ζαγάλισα!    *    Η φωνή των Πομάκων    *    Η Παλαιότερη Πομακική εφημερίδα (από το 1997)    *    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΜΑΚΟΙ!    ΝΕΣΜΕ ΜΠΑΧΤΙΑΡ ΟΤΙΣΜΕ ΠΟΜΑΤΣΙ!     NE MUTLU POMAKIM DiYENE!

Θερμή παράκληση! Κατά την ηλεκτρονική αναδημοσίευση οποιουδήποτε περιεχομένου να αναγράφετε την πηγή με ενεργό σύνδεσμο προς το zagalisa.gr. Ευχαριστούμε

ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΕΡΓΩΝ ΣΤΑ ΠΕΔΙΝΑ ΧΩΡΙΑ. Μόνο λόγια από τους ελληνόφωνους πολιτικούς για τα Πομακοχώρια

Μίσχος_ Ωραία πεζοδρόμια με φωτισμούς_ Στο βάθος το γήπεδο με εξέδρα και νυχτερινά φώταΑρκεί ο επισκέπτης στην ελληνική Θράκη να κάνει μία βόλτα στην θρακική ύπαιθρο για να καταλάβει το αυτονόητο. Για πολλά χρόνια και πάντως πολύ πριν την σημερινή οικονομική κρίση, δεκάδες εκατομμύρια δραχμές και ευρώ, δόθηκαν για έργα στα πεδινά χωριά της Ροδόπης. Χιλιάδες τουρκοφανείς κάτοικοί τους απέκτησαν γήπεδα ποδοσφαίρου με εξέδρες και νυχτερινούς φωτισμούς, γήπεδα μπάσκετ, πεζοδρόμια με ωραία – παρακαλώ - πλακάκια και φωτισμούς, όμορφες πλατείες με πράσινο και παγκάκια, γέφυρες (στον Κάλχα όπως είχαμε δείξει και στο φ. 46 , έχουμε τρεις γέφυρες, η μία είναι και στρατιωτική) και γενικά κάθε είδους φροντίδα από την ελληνική πολιτεία. Για την οποία, ως γνωστόν, αρκετοί από αυτούς, τρέφουν αισθήματα …μεγάλης αγάπης. Όταν λένε μητέρα – πατρίδα τους, άλλωστε, ποια εννοούν; Την Ελλάδα ή την ..Τουρκία;
 
Όσο όμως ανεβαίνει το υψόμετρο, τόσο φαίνεται ότι τους έπιανε ζάλη, αυτά τα χρόνια, τους εκπροσώπους της πολιτείας και εκεί έδωσαν λεφτά με το τσιγκέλι ή δεν έδωσαν τίποτα. Ανύπαρκτοι δρόμοι, απούσα η ελληνική τηλεόραση, αυτοσχέδιες γέφυρες των κατοίκων, ανύπαρκτα ή άθλια γήπεδα, καμία μέριμνα για την επιβίωση των Πομάκων. Καμιά φορά μάλιστα, όταν ανεβαίνουν στις προεκλογικές περιόδους, οι κύριοι εκπρόσωποι, παρεξηγούνται αν ακούσουν Πομάκους κατοίκους να διαμαρτύρονται.
 
Σήμερα, βέβαια, υπάρχει η δικαιολογία της οικονομικής κρίσης. Πού να βρεθούν λεφτά για έργα; Είναι γνωστό, όμως, για την Ελλάδα ότι αν υπάρχει θέληση λεφτά βρίσκονται και πολύ εύκολα. Εμείς θα προτείνουμε τους κυρίους βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου να δεχτούν για λίγα χρόνια περικοπή των παχυλών μισθών τους και των επιδομάτων τους και με τα λεφτά αυτά να γίνουν έργα στα Πομακοχώρια. Και αν κάποια στιγμή νιώθουν ότι ..κακοπερνάνε, να σκεφτούν πως νιώθουν επί δεκαετίες παρατημένοι οι Πομάκοι. Οι πολιτικοί μας τους θυμούνται μόνο όταν είναι στην αντιπολίτευση. Όταν έλθουν στην κυβέρνηση τους πιάνει επιλεκτική αμνησία και ξεχνάν ακόμα και τις επερωτήσεις που έκαναν στο ελληνικό κοινοβούλιο για τους Πομάκους και μας τις έστελναν στη Ζαγάλισα περήφανοι με ι μέιλ για να τους θαυμάσουμε.

(τεύχος 50, Φεβρουάριος 2011)