Καλώς ήρθατε στη Ζαγάλισα!    *    Η φωνή των Πομάκων    *    Η Παλαιότερη Πομακική εφημερίδα (από το 1997)    *    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΜΑΚΟΙ!    ΝΕΣΜΕ ΜΠΑΧΤΙΑΡ ΟΤΙΣΜΕ ΠΟΜΑΤΣΙ!     NE MUTLU POMAKIM DiYENE!

Θερμή παράκληση! Κατά την ηλεκτρονική αναδημοσίευση οποιουδήποτε περιεχομένου να αναγράφετε την πηγή με ενεργό σύνδεσμο προς το zagalisa.gr. Ευχαριστούμε

Πανηγύρια

Διοργανώνεται και φέτος 4,5 και 6 Αυγούστου το πανηγύρι του ΧΙΛΙΑ στην περιοχή του χωριού Ρούσα (ανατολική ορεινή Ροδόπη), οι ρίζες του οποίου χάνονται στις αλεβίτικες παραδόσεις των Πομάκων της περιοχής και στη βυζαντινή περίοδο.

     Είναι γνωστό ότι το πανηγύρι τα τελευταία χρόνια αν και γίνεται στη Γη των Πομάκων και είναι οι ίδιοι κυρίως που συμμετέχουν, παρόλα αυτά έχει τουρκοποιηθεί πλήρως. Η τραγωδία είναι ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν αντέδρασε αλλά συνεχίζει να ενισχύει τους διοργανωτές, να τους νομιμοποιεί και να συμμετέχει δια των εκπροσώπων του. Πρόκειται για έγκλημα σε βάρος της πομάκικης ταυτότητας, τα αργύρια της οποίας είναι οι ψήφοι των μουσουλμάνων.

Η μακρά και πολυσχιδής διαδικασία εκτουρκισμού των Πομάκων, εξαπλώθηκε σε όλο το εύρος του λαϊκού τους πολιτισμού και φυσικά στα πανηγύρια τους. Ειδικότερα, στα δύο μεγαλύτερα σε μέγεθος πανηγυριού του νομού Ροδόπης, αυτό του Ακρίτα (Αλάνατ στα πομάκικα / Αλάν Τεπέ στα τουρκικά) και Χίλια (Σετσέκ στα τουρκικά), κατεβλήθησαν επίπονες προσπάθειες να χάσουν τον πομακικό τους χαρακτήρα και να αποκτήσουν όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά ενός τουρκικού πανηγυριού, ομοίου με όσα γίνονται στα όρια του τουρκικού κράτους.

Οι δυνάμεις που εργάστηκαν προς την κατεύθυνση αυτή είχαν τρομακτική επιτυχία τα τελευταία χρόνια, αρχής γενομένης από το πανηγύρι του Ακρίτα. Το 1997 (23-24/08/97), εντάθηκαν οι προσπάθειες για την αποπομπή του παραδοσιακού Αγά (χορηγού –τιμώμενου προσώπου) του πανηγυριού, Πομάκου Χατίπ Μεμέτ, ο οποίος δεν ευθυγραμμιζόταν με την διαδικασία εκτουρκισμού του θεσμού. Το 1998 του ανακοινώθηκε από τον νυν πρόεδρο της κοινότητας Οργάνης Χατζηγιακούπ Μουσταφά (πολιτικό συνεργάτη και προστατευόμενο του νομάρχη Ροδόπης Στέργιου Σταυρόπουλου), ότι παύει να είναι πλέον Αγάς.

Η Ζαγάλισα θα δημοσιεύσει σειρά άρθρων του Κέντρου Πομακικών Ερευνών για τη διαδικασία εκτουρκισμού των  παλιών Πομακικών πανηγυριών του Αλάνατ (Αλάν Τεπέ) και του Χίλια στο νομό Ροδόπης. Τα άρθρα αυτά είχαν δημοσιευτεί παλιότερα στον τοπικό τύπο. 

Ξεκινάμε με το παραδοσιακό πομακικό πανηγύρι του Αλάνατ που διοργανώθηκε για τελευταία φορά από το Κέντρο Πομακικών Ερευνών, στις 21 - 23 Αυγούστου 1998.

Είχε προηγηθεί η απόπειρα αρπαγής της διοργάνωσης του πανηγυριού από τους μηχανισμούς του τουρκικού εθνικισμού με τη συνέργεια των τοπικών ελληνόφωνων αρχόντων της Κομοτηνής και η έξωση του παραδοσιακού αγά του πανηγυριού, Χατίπ Μεμέτ. Έτσι, το Κέντρο Πομακικών Ερευνων διοργάνωσε με τη σειρά του το κανονικό Πομακικό πανηγύρι. Έμελλε να είναι η τελευταία φορά, εξαιτίας του πολέμου που δέχθηκαν οι Πομάκοι από τους ελληνόφωνους άρχοντες και τους τουρκόφωνους εθνικιστές. Μετά το 1998, τα πανηγύρια αρπάζονται από τους φορείς του τουρκικού εθνικισμού και εκτουρκίζονται κάθε χρόνο όλο και βαθύτερα.

Περιγράφεται επίσης, η τάση των τοπικών αρχόντων στην ελληνική Θράκη, να ξεπουλάνε τα πάντα μπροστά στο ενδεχόμενο του κέρδους ψήφων στις εκάστοτε εκλογικές αναμετρήσεις.

Σήμερα,  τα πανηγύρια έχουν εκφυλιστεί σε τουρκικές φιέστες και μηχανισμούς προβολής Τούρκων πολιτικών και δημιουργίας δεσμών με Τούρκους παντός προέλευσης (ανατολική Θράκη, βουλγαρική Θράκη, Προύσα κτλ).

 

ΤΟ ΠΟΜΑΚΙΚΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΛΑΝΑΤ (ΑΛΑΝ ΤΕΠΕ) ΚΑΙ ΟΙ «ΑΡΜΟΔΙΟΙ»

 

Η περίπτωση του πομακικού πανηγυριού του Αλάνατ, φανέρωσε σε απογοητευτική κλίμακα το εύρος του εθνικού αποχρωματισμού που υπέστησαν τοπικά κέντρα εξουσίας, τα οποία εμπρός στην πιθανότητα απώλειας των επόμενων εκλογών είναι πρόθυμα να σχετικοποιήσουν τα πάντα και να δώσουν δείγματα καλή συμπεριφοράς στους μπέηδες της μειονοτικής νομενκλατούρας.

Η προσχεδιασμένη απόπειρα τουρκοποίησης του πανηγυριού στο Αλάνατ, δεν απέδωσε λόγω της αντίδρασης του Αγά Μεχμέτ Χατίπ, ο οποίος αρνήθηκε να καταστεί όργανο της φασιστικής τουρκικής ιδεολογίας αλλά και κομματικό ενεργούμενο.

Η εκδήλωση έγινε τελικά μέσα σε πολεμικές συνθήκες τόσο από την πλευρά της Άγκυρας, όσο και παραγόντων της ελληνικής πολιτείας. Μειονοτικό ελληνόφωνο έντυπο (Περισκόπιο) έκανε λόγο για ανάμιξη του νομάρχη Ροδόπης Σ. Σταυρόπουλου, ώστε να σταματήσει το πανηγύρι και φέρεται να διέταξε ο ίδιος τη διακοπή των εργασιών διαμόρφωσης του σχετικού χώρου.

Εδώ και αιώνες στο σημερινό ύψωμα του Ακρίτα πραγματοποιείται το παραδοσιακό Πομακικό πανηγύρι του Αλανάτ (Αλάν Τεπέ στα τουρκικά). Τα τελευταία όμως χρόνια ο τουρκικός εθνικισμός με διαδικασίες φασιστικές πήρε τη διοργάνωση του πανηγυριού από τον παραδοσιακό αγά του και το μετέτρεψε σε μια κεμαλική φιέστα. Πρόκειται για πάγια τουρκική – κεμαλική τακτική πολιτιστικής γενοκτονίας. Τα ίδια γίνονται στην Τουρκία με την παραδοσιακή κουρδική γιορτή του Νεβρόζ.

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου